Hoi hoi,

Daar zijn we dan, aan de andere kant van de wereld! Wel een rare gewaarwording hoor dat het nu eindelijk is begonnen. De vlucht was lang, maar we hebben het gelukkig overleefd

.

Het begon natuurlijk allemaal op Schiphol; we hadden allebei een behoorlijke colonne bij ons, dus het was een drukte van jewelste

. Iedereen had stad en land afgereisd omons uit te komen zwaaien. We hadden zelfs twee poepiebruineuitzwaaiers versvanuit Mexico!! (Echt super dat jullie het hebben gehaald Inge en Thijs!).

Na een hapje eten, wat foto's, de laatste afscheidswoorden en een paar echtetraantjes, gingen we dan echt. Hup de douane door en op naar het avontuur. Na wat vliegen,een tussenstop op Singapore en weer wat vliegen, kwamen we na 17uur aan op Denpasar, Bali. Omdat dit een echt een feest was, willen we jullie dit verhaal niet onthouden. We lopen jullie er even doorheen. Met de instelling dat het eentransfer was,gingen we er vanuit dat we zo weer in de gateop hetvliegtuigzouden zittente wachten, dat liep net even wat anders... (owja als het een te lang en saai verhaal wordt, mag je afhaken hoor

)

Het begon al met het feit dat we uit- enweer in moesten checken, terwijl we op doorreis waren. We moesten een visumkopen ondanks dat we maar 2,5uur op Baliwaren. We hebben nog geprobeer diestrenge Balinesiers(ofzoiets)te overtuigen met onze vrouwelijke charmes en een spontaan gevonden Indonesische tolk, maar dat mochthelaas nietbaten. Omdat we geen roepies haddenen je niet met creditcard mocht betalen konden wealleen betalen in australische dollars, gepast betalen mocht ook niet (ze namen namelijk geen muntgeld aan) en wekregen roepies terug als wisselgeld (zodat je die daar natuurlijk weer uit kon geven

). Nouja uiteindelijk mochten we door de douane, snel koffers gepakt, door de scan en daar naar buiten. Gelukkig was het 32 graden en waren we nogal Hollands gekleed (haha daar was over nagedacht). Zodat jullie een goed beeld kunnen vormen, zullen we even schetsen hoe dat ging:

We gingen opweg naar de incheckbali alstwee hollende meisjes met zware koffers, dikke jassen, Marlieke die struikelde, zwetend als otters, de mannen die ons mee wildenin de taxi's van ons af slaand, natuurlijk wel eventjes gestopt voor een foto

(ja als je daar dan toch bent... ) weer door de scan, hup inchecken, weer een stop om nog even een tax te betalen (ja je bent een corrupt land of niet he) weer door de douane, nog een scan, gefouilleerd en nog een tassencontrole (nou als we al iets hadden willen smokkelen waren we zeker tegen de lamp aan gelopen) en toen uiteindelijkhet vliegtuig in.

(Als jullie nog niet zijn afgehaakt tijdens dit uitgebreide verhaal, dan nu het vervolg). De rest van de reis verliep eigenlijk voorspoedig, behandeld als vips bij jetstar inclusief dekentje, toilettasje en heerlijk Engels ontbijt (helaas geen upgrade naar businessclass). Aangekomen in Melbourne stonden Lilian en John ons alop te wachten en zijn we naar hun huis gereden, wat in Melton ligt (40 minuutjes rijden van Melbourne). Gisteren wat gesetteld hier in huis en kort even naar een centrumpje in Melton geweest. Na het eten vielen om 9uurtoch echtonze ogen dicht en zijn we gaan slapen. Kijk eens aan de eerste dag onder de Australiers overleefd!!

Nuvandaag een dagje Melton verder verkennen, uitzoeken hoe we naar de big city moeten reizen met de trein vanaf hier, wat boodschapjes doen en genieten van het weer. Het wordt als het goed is 25 graden, dus stukken beter dan in Nederland (al hoorden we dat de Elfstedentocht toch niet doorgaat, wat jammer is voor de liefhebbers, maar fijner is voor jullie die niet zo van de vrieskou houden).

Nou volgens mij hebben we jullie overspoeld met ons verhaal, dus zullen eens gaan stoppen. Proberen snel weer wat te posten

.

Byebye,

Marlieke en Sanne