Hoi allemaal!

De foto's van Tasmanië hebben jullie al kunnen zien, maar hierbij nog een ‘kort' verhaaltje!

Twee weken geleden, na wat stress om de eerste versie van mijn verslag bij de prof te kunnen inleveren, zaten we in het vliegtuig richting Hobart de hoofdstad van Tasmanië... Tasmanië is ontdekt door Abel Tasman, maar heette in het begin Van Diemansland. Waarschijnlijk hebben ze toen aan iemand gevraagd, goh wat een leuk eiland, hoe heet dit (of van wie is dit), oh 'van die man....' En het zo genoemd, Later hebben ze het naar Tasman vernoemd. Je vindt nog wel veel Nederlandse namen terug, zoals 'Heemskirk'... De Engelsen hebben Tasmanië echter met name gebruikt om al hun gevangenen en uitschot naar toe te sturen....

Na opstijgen en driekwartier in de lucht werd de landing al weer ingezet! ‘s avonds fish & chips in de haven (wat krijg je toch grote porties in Australië!) en op tijd naar bed, want de volgende ochtend werden we vroeg opgehaald voor onze vijfdaagse tour! De man (rond de 50) die ons kwam ophalen wist niet erg veel van de tour af, en was ook niet erg spraakzaam. Dan zal dit wel onze chauffeur zijn en gaan we onderweg vast nog wel ergens de gids ophalen... Ondertussen werd de ene na de andere medereiziger opgehaald. 15 in totaal! Maar het bleken allemaal meiden tussen de 18 en 30 te zijn! Henk keek daar wel een beetje raar van op, dit zou een gemengde groep van alle leeftijden zijn! De eerste dag moest iedereen erg wennen aan deze tourguide (die naast chauffeur toch ook onze reisleider bleek te zijn) en hebben we veel in het busje gezeten, want we moesten van de oostkust van Tasmanië helemaal naar de westkust rijden. Onderweg zijn we gestopt bij watervallen, een prachtig meer (Lake st Claire), de waterkrachtcentrales van Tasmanië (80% van de energie van Tasmanië wordt door waterkracht opgewekt) en twee oude mijnstadjes... 's avonds kwamen we bij ons hostel aan, waar ze niet wisten dat wij een kamer met z'n drieën zouden delen, gelukkig was er nog een vrij! Want met 8 wildvreemden in een ‘dorm' met stapelbedden, de vrouwen van de mannen gescheiden, zagen Henk en Ria toch niet zo zitten ;)). Na een echte Aussie BBQ met nog een andere tour groep, heeft Marlieke nog een potje mens erger je niet met twee andere meiden gespeeld en zijn we daarna lekker gaan slapen!

De tweede dag stonden er verschillende stranden op het programma! Eerst zijn we naar Tidal Harbour gegaan, een erg klein dorpje (hooguit 20 huizen), een halfuur over een zeer hobbelige weg rijden van een iets groter dorpje vandaan.... Maar wat een prachtig strand! En nog wat rotsen beklommen voor een schitterend uitzicht! Daarna zijn we naar ocean beach gereden, een platter strand zonder rotsen (waar je wel geweldig kunt springen met z'n allen voor de foto

). Later in de middag zijn we naar de zandduinen van Tasmanie gegaan. Als je boven aan zo'n duin staat (heerlijk op blote voeten naar boven geklauterd!) is het toch wel erg steil, en alleen onze maffe reisleider durfde er van af te springen! Na nog een laatste strand te hebben bezichtigd was het tijd voor een toneelstuk in het plaatselijke dorpje. Twee acteurs spelen daar al zo'n 15 jaar elke avond het zelfde stuk over een groep Engelse gevangenen die probeert te ontsnappen uit het verschrikkelijke gevangenis leven op Tasmanië (in de ijskoude rivier 15 uur per dag boomstammen in stukken hakken)... Dit toneelstuk wordt met name door de toeristen en verschillende tours bezocht, er zat 80 man publiek. Het bleek een interactieve show te zijn! En ze hadden onder andere een papegaai nodig! Blijkbaar zag Marlieke er daar wel geschikt voor uit, want ze mocht elke keer hard gaan kraaien met een handpop! Maar dat was nog niet genoeg, aan het einde toen de gevangenen zo genaamd op een schip wegvoeren, moest de papegaai natuurlijk mee aan boord (samen met nog 4 anderen uit het publiek) en kreeg ze een papegaaienpak op haar hoofd met vleugels! Onder hard gelach van het publiek moest ze land gaan zoeken en naar buiten vliegen (de voorbijgangers op straat keken haar aan alsof ze niet goed wijs was, dus vloog ze snel maar terug;) Land gevonden Chili!...Na deze vermakelijke avond, zijn we de volgende dag op pad gegaan richting het Noorden van Tasmanië... maar niet voordat we het prachtige Cradle Mountain natuur gebied hadden ontdekt. Met een deel van de groep hebben we 3 uur een bergbeklommen met daarna een prachtig uitzicht als beloning! Sommige delen waren zo steil en rotsachtig dat je dat er kettingen waren opgehangen om jezelf naar boven te trekken! Als echte diehard rots beklimmers hebben we de steilste en kortste weg naar beneden genomen, dat betekende wel nog meer geklauter en uitglijden! Marlieke was blij dat ze beneden was... Omdat we genoeg hadden van zoveel in het busje zitten met de vreemde humor van de reisleider, hebben we er nog maar een tocht rondom het meer Dove Lake achteraan geplakt. Een Duits, Zwitsers en Japans meisje gingen met ons drieën mee om van het schitterende meer, de bergen op de achtergrond en de zon te genieten! Tasmanië staat bekend om koud weer met aan de westkust veel regen (vanuit Argentinië hoopt regen zich op in de wolken en de westkust van Tasmanië is het eerste land wat ze tegenkomen!). Dus de zon van de afgelopen dagen was een erg aangename verrassing J We hoopten de platypus (vogelbekdier) onderweg te zien in de kleine beekjes die in het meer eindigden, maar helaas hebben we er geen gezien. Wel erg veel plezier gehad met de meiden! Voordat we naar het Noorden gingen rijden was er nog wel even tijd om de wombat in het wild te zien! Het was inmiddels al half 5 savonds en dat betekent dat deze nachtdieren wakker beginnen te worden en hun schattige snuit laten zien! Helaas, keerde de wombat die ze zagen zich steeds al etend z'n kont naar ons toe. Ook erg leuk voor een foto

Om 8 uur kwamen we dan eindelijk in ons hostel voor die nacht aan. Helaas was de receptie al gesloten en wisten we niet dat handdoeken niet geincludeerd waren, vindingrijk als Henk nu geworden was deed zijn tshirt maar dienst als handdoek.... We hebben savonds pizza gehaald en met de meiden van de tour een zeer gezellig avond gehad voordat we in bed doken! Op de vierde dag, nu zo mooi weer dat we in tshirt konden lopen!, zijn we na een lange busrit naar de bay of fires gegaan. Een prachtig rotsstrand weer aan de oostkant van Tassie... De rotsen hebben een oranje gloed door een alg soort... Na weer wat geklim en geklauter gingen we naar het laatste hostel van de reis. Helaas waren de kamers zo klein dat we de koffers niet open konden maken tussen de stapelbedden en Henk en Ria hun spullen moesten pakken in de woonkamer, tussen de meiden die naar de Voice of Australie keken! Heerlijke Roast Beef, Potatoes en Veggies gegeten met de locals en toen was het alweer tijd voor de laatste dag van de tour! Er waren inmiddels een paar nieuwe meiden bijgekomen in het Noorden en een paar andere gestopt die alleen de westkust tour deden... Sommige hadden erg moeite om zich aan te passen aan de maar vreemde reisleider, die niet verteld wat het programma is, niet echt een duidelijk plan heeft en zeer maffe humor.... De laatste dag stond een strand uit de top tien van de wereld op het programma (Wineglass bay). Helaas was het weer nu omgedraaid en hadden we regen en laag hangende bewolking. Het uitzicht, na weer een best vermoeiende klim in de regen, was nu lang niet zo mooi! Gelukkig maakte de wilde wallabies op het strand die wel erg dichtbij durfde te komen een heleboel goed! Op de terug weg richting Hobart waar onze tour zou stoppen, zijn we langs een Wildlife Park gereden waar we de Tasmaanse duivel konden ontmoeten! Het was etenstijd en wat een enge beesten zijn het dan! De verzorger werd een aantal keren in zijn been gebeten (op hun beurt kregen ze een flinke trap terug!) en ze schreeuwden er op los! Leverde wel een leuke foto op ;) We hadden wel erg medelijden met de dode kuikentjes die gevoerd werden!

We kregen een zakje voer om de kangoeroes te voeren (tientallen tegelijk!) en als zo'n grote die rechtopstaand bijna groter is dan jij, op je af komt lopen maar je zakje voer op is, dan slik je wel even

Gelukkig waren het redelijk tamme Roo's! Voor ons zat de reis er nu op... Marlieke moest afscheid nemen van haar nieuwe Zwitserse en Duitse vrienden na vijf erg gezellige dagen in de bus en tijdens het klimmen! Gelukkig bestaat er Facebook

Marlieke heeft Henk & Ria op Thais getrakteerd in een erg sfeervol restaurant met lieve bediening (alleen na 1 slok water te hebben gedronken uit je glas al weer bijgevuld te worden is wel erg overdreven

) . En toen vlogen we de volgende dag alweer terug naar Melbourne! Marlieke had aan het einde van de dag afgesproken met de prof om nog wat dingen door te nemen, voordat hij op congrestour in Amerika gaat! De rest van de week hebben we vanuit huis hard gewerkt aan onze verslagen. Henk en Ria hebben een Great ocean road tour gedaan, zijn bedolven onder papegaaien onderweg, hebben in het Grampians park geklauterd op de rotsen en ook daar weer prachtige foto's gemaakt! In het andere nieuwe verhaal kun je lezen wat we dit weekend hebben gedaan en Henk en Ria zijn naar Sydney gevlogen voor het laatste deel van hun reis! Paps en Mams, ik vond het ontzettend leuk en gezellig dat jullie mij kwamen opzoeken!!

Groetjes

Marlieke, Henk & Ria

PS dagen aftellen: Tom en Robin zijn er al bijna!