Het zit er weer op!

G'day!

Jeetje wat zijn de laatste 4 maanden voorbij gevlogen zeg! Maar gisteren zijn Tom en ik weergeland in ons kikkerlandje. Wat was het een mooie ervaring die 3 maanden stage en een mooie vakantie erachteraan

. Hebben veel geleerd over dat mooie verre land, veel gezien, prachtige foto's gemaakten zijn weer heel wat ervaringen rijker. Maar dat zit er allemaal weer op

Na de Great Ocean Road zijn Tom en ik zoals verteld richting Sydney vertrokken en hebben we die supermooie stad en the Blue Mountains (wat daar vlakbij ligt) onveilig gemaakt. Echt een aanrader om naar Sydney te gaan! Wat een wereldstad, waar we alle mooie bezienswaardigheden, waaronder natuurlijk the Harbor Bridge en het Opera house hebben bezocht. (Bovendien was het weer daar prachtig!).

Na Sydney zijn we richting Cairns vertrokken, waar we de eerste week weer in een campervannetje zijn rondgetrokken. We zijn naar de Tablelands, The Daintrees (regenwoudgebied), de beroemde stranden inclusief Port Douglas en Palm Cove geweest en hebben zelfs met ons campertje aan de beachovernacht (heerlijk wakker worden, echt waar

). Helaas zat het weer niet altijd mee.. We hebben een paar mooie dagen gehad maarkregen, hoewel hetregenseizoen al voorbij was,ook te maken meteen dag hevige regenval, Het begon met regenen en het leek alsof iemand de kraan open had gezet en dezevervolgens helaas niet meer dichtkreeg...) Zelfs de echte North Queenslanders keken ervan op (dit was volgens hen de zwaarste dag van het regenseizoen, terwijl het dus niet eens meer het regenseizoen was). Toen merkten we ook dat de camper niet bestand was tegen dit weer. Hij lekte en de helft van het bed transformeerde tot waterbed (altijd al gewild, maar niet op deze manier)

In die week hebben we de in Australië veelvoorkomende (en dus vooral enge) beesten gezien. Van krokodillen en een boomslang, tot spinnen en cassowarries (bekijk vooral ook de foto is echt een mooi, maar erg gevaarlijk beest).

Na de week in de camper hebben we de laatste 5 dagen in een superluxe resort doorgebracht om ook nog wat te kunnen relaxen. Jeetje wat een luxe! We verbleven in een hutje rond een lagoon en tussen de mooie natuur en we konden zo vanaf het resort het strand oplopen. Jammer dat met uitzondering van een paar mooie dagen het weer ook de laatste dagen niet meewerkte, maar al met al een super resort! Tijdens die dagen zijn we natuurlijk ook nog the Great Barrier Reef op geweest, waar we hebben gesnorkeld en een duik hebben gemaakt. Wat een superervaring! Mooie vissen gezien en mooie stukken koraal.

Helaas zat donderdag de vakantie weer op en was het tijd om naar huis te gaan, met toch wel een beetje gemengde gevoelens. Want aan de ene kant erg jammer om zo'n mooi land te verlaten, maar aan de andere kant toch ook weer blij om naar lieve familie en vrienden te gaan.

Het is een hele leuke, mooie, gekke, leerzame en gezellig ervaring geweest en (mag denk ik ook wel namens Marlieke spreken) dat het erg leuk was om dit met jullie te delen en al jullie reacties te lezen op deze site.

See ya!

Sanne en Tom

P.s. Voor de liefhebbers: er mag langs worden gekomen voor foto's (we hebben er maar 6000

haha)

Tom arrived!

Hallo allemaal,

Hier een berichtje van Sanne en Tom vanuit Adelaide! Na een vakantie van al meer dan een week saampjes, hebben we alweer van alles meegemaakt! Vorige week zaterdag begon het avontuur van ons tweetjes dan echt: Tom en Robin kwamen dan eindelijk zaterdag aan in Melbourne.

Nadat ik Tom zaterdag alle interessante plekjes in Melbourne heb laten zien, zijn we 's avonds gezellig met Robin en Marlieke naar een heuse Footy wedstrijd in het MCG geweest! Om jullie een idee te geven: Footy, Aussie rules! is een combinatie van football, soccer, volleybal, basketbal en tikkertje. Van de regels snappen we nog steeds niet veel, maar het was wel leuk om met de enthousiaste fans van de twee partijen mee te juichen. De volgende dag hebben we natuurlijk nog een bezoekje aan Melton gebracht, zodat Tom en Robin konden zien waar en bij wie we de afgelopen 3 maanden zijn verbleven. Na Melton scheidden de wegen van Marlieke &Robin en ons dan toch echt en gingen we op pad naar Phillip Island. Een eilandje onder Melbourne, dat bekend staat om zijn beroemde Penguin walk. Na een bezoekje aan de Nobbies, een rotspartij waar zeehonden hun rustplekje hebben (helaas niet toen wij er waren) en een bezoekje aan het koala reservaat, waar ook de eerste koala's en waliby's door Tom werden gespot, zijn we uiteindelijk ook naar die Penguin walk geweest. Erg grappig om te zien hoe honderden kleine pinguins vlak na zonsondergang (zodat ze minder zichtbaar zijn voor roofdieren) de zee uitkomen na hun tocht voor voedsel en op weg gaan naar hun holletjes.

De volgende dag was het tijd om de campervan op te halen (gheheh grappig om daarin rond te scheuren en al direct in het begin omdat de GPS het nog niet deed verdwaald te raken) en op naar de Great Ocean Road te gaan! Jeetje wat is dat mooi zeg! Alle bijzondere plekjes zijn bezocht. Zo hebben we de Twelve (of eigenlijk 11) Apostles, de London Bridge en the Bay of Islands gezien en hebben we nog een aantal watervallen en national parks bezocht. Na de GOR was het tijd om naar de Grampians te gaan. Wederom ook supermooie plekjes gezien en veel en erg mooie foto's gemaakt! We hebben flinke bushwalks gedaan en zijn naar de hoogste plekjes met de mooiste uitzichten geklommen en geklauterd. Om maar even te noemen wat we hebben gezien: Mount Williams (hoogste berg in de Grampians), the Pinnacles, the Balconnies, Hollow Mountain, McKenzies falls en ga zo maar door.

Gelukkig hadden we geluk met het weer en, met uitzondering van de dagen in Melbourne, hebben we bijna geen regen gezien. Ook het kamperen beviel goed, zo hebben we op de mooiste plekjes langs creekjes en tussen de kangoeroes gestaan. Het leek ons leuk en kwam qua planning goed uit om ook op een kampeerplekje in de Grampians te overnachten. Uuuh niet iets wat we snel nog eens zullen doen:P Dit zijn gewoon plekken waar je kan staan en waar een wc-kotje staat en that's it. Daar aangekomen kwam er een kangoeroe op onze kar afgehupst, niet goed wetend of hij goed of kwaad in de zin had, bleven we maar veilig in de van zitten.. Toen hij na een tijdje nog niet wegging zijn we zelf maar een stukje verder gereden. Ook hier naartoe volgde hij ons. Toen we even later met wijntje en biertje bij ons kampvuurtje zaten, wilde onze huisvriend ook dit niet missen. Hij deed zelfs een graai naar het glas wijn (oow hij wilde waarschijnlijk gewoon gezellig met ons meedoen:P) Toen de zon uiteindelijk onderging, werd het toch wel erg donker en aangezien we helemaal alleen op dat plekkie stonden tussen allerlei wilde dieren, zijn we uiteindelijk maar op tijd gaan slapen. Na een erg koude nacht van weinig slaap, door allerlei geluiden van hopsende kangoeroes (denken we) en een of ander beest die onze campervan probeerde binnen te komen, waren we blij dat het ochtend werd!

Na de Grampians was het een lange weg naar Adelaide met een stop op Mount Arapiles (toch net niet zo mooi als je al in de Grampians bent geweest) en tussenstops bij de caves bij Naracoorte en bij de white Kangaroo's in Bordertown.

Nu op naar Sydney en het volgende deel van de reis kan beginnen!

See ya!

Tom en Sanne

Koninginnenacht Aussie-style!

Nog een weekje en dan zit onze stagetijd in Australië er alweer op. Na inmiddels 11 weken hard zwoegen in het kinderziekenhuis voor onze onderzoeken, komt er een einde aan. Ons harde werk heeft geresulteerd in twee mooie verslagen van twee onderzoeken, met nog best wel wat leuke resultaten. Deze week moet nog een presentatie worden gegeven en moeten de laatste puntjes op de i worden gezet. Nog 5 daagjes bikkelen en dan: eindelijk echt vakantie en lekker reizen!

Hoewel we tijdens onze stage veel hebben geleerd zijn we wel heel blij datwe samen met Tom en Robin onze reis kunnen vervolgen. Met de verwachting dat we samen met hen veel leuke dingen gaan doen, hebben we natuurlijk ook onze vele uitstapjes om aan terug te denken (wat hebben we al veel leuke dingen gedaan!).

Voordat het zover is, hebben we ons laatste weekendje met zijn tweetjes natuurlijk wel met een knaller afgesloten. Zo zijn we gisteren naar het Oranjefeest in Melbourne geweest: Koninginnenacht op zijn Aussies:P
Na eerst heerlijk uit eten te zijn geweest, gingen we, trots op ons vaderland als we zijn, in onze oranje-outfit, inclusief mooie oranje bloem in ons haar op pad. Hier en daar werden we wat vreemd aangekeken, maar gelukkig kregen we ook wel wat complimenten over onze stijl (uuuh)...
Aangekomen bij het feest was het drukker dan verwacht, heel de zaal stond vol met oranje-feestvierders. Merendeel Dutchies, maar ook veel Aussies en mensen uit landen als Canada, Zwitserland, Amerika, België, Italië, kortom vanalles dus. De liedjes waren natuurlijk über-Nederlands, waardoor er heerlijk kon worden meegezongen. Op het feest ontmoetten we Lot, een meisje uit onze co-groep die nu haar onderzoekstage in Sydney doet en die samen met een groep meiden voor een paar dagen, in Melbourne was. Al met al hebben we lekker gefeest en heerlijk de polonaise gedaan. Hoe dat laatste moest, werd niet door iedereen begrepen. Er werden vragen gesteld als: ‘Why do all the people dance in a line?' en ook het fluitje waarbij de polonaise toch eigenlijk van richting moet veranderen en iedereen om moet draaien, werd niet helemaal gesnapt. Echt Dutch dus:P Maar al met al echt een super gezellig feestje!

Omdat het openbaar vervoer naar Melton niet optimaal was, verbleven we de nacht in een hostel. Welke erg netjes was met goede bedden en een goed ontbijt. Zeker een verbetering t.o.v. onze laatste ervaring met een B&B... Het enige nadeel was, dat het nogal gehorig was. Zo konden we o.a. bij thuiskomst om 2 uur 's nachts meegenieten met een stelletje dat uuh nogal intiem was. Uhum fijn!:S

Nu nog even aan het genieten van de laatste restjes van het weekend en dan op naar de laatste dagen in Melton. En naar een leuke ontmoeting op het vliegveld!

Dit zal het laatste berichtje van ons samen zijn, maar samen met Tom en Robin proberen we jullie straks natuurlijk op de hoogte te blijven houden van al onze avonturen.

Heel veel liefs!
Dat jullie Koninginnenacht net zo gezellig is als die van ons!

Marlieke en Sanne

Dancing at the club and back in time

Hallo allemaal,

Na elkaar zoveel dagen niet te hebben gezien, kwam Marlieke dinsdag het ziekenhuis weer inlopen. (Eindelijk weer wat Nederlands praten, niet meer alleen vroeg opstaan voor de bus en de trein, niet alleen door het donker en enge mannen trotseren in de bus

) Om het te vieren zijn we dan ook samen met de ouders van Marlieke uit eten geweest bij de Chinees, erg lekker!

Na een paar daagjes thuis werken in het zonnetje, (tja als de professor van huis is, dan dansen...) hebben we het weekend leuk ingeluid met een avondje 'stappen', (voor zover dat kan in Melton natuurlijk

). Samen met Rebecca, Travis, John en Karen (de zus van John) zijn we naar dé club in Melton geweest, de Country club wel te verstaan. Het was een grote club waar naast een restaurant, een bar, een klein casinootje vol met Pokies (Australische slang voor van die automaten) ook een zaaltje met tafeltjes stond met een mini-podiumpje. Na eerst uit geweest te zijn, oftewel tea (=diner) te hebben verorberd, gingen we naar het zaaltje. Ja, want het was KARAOKE-time! Toen we zagen tegen wat voor babes we het op moesten nemen schrokken we wel een beetje hoor. Aan de ene kant hadden we als tegenstanders een groep wat oudere dames, die helemaal los gingen op de muziek, maar qua dansstijl nog wel wat bij te leren hadden (qua zangstijl trouwens ook) en aan de andere kant waren er een aantal nogal dellerige jonge dames (netjes genoeg?), die volgens Travis echt tot de trash van Melton behoorden (En we probeerden ze nog wel aardig te omschrijven). Op het einde van de avond kwamen er nog een aantal mannen naar voren die wonderbaarlijk onder invloed van een aantal pilsjes (oftewel helemaal pissed (wat dan weer slang is voor zat)) nog best aardig konden zingen. Zonder gekheid er waren ook wel een aantal dames, waaronder Rebecca en Karen die erg goed konden zingen. Natuurlijk spanden wij de troon! Voor wie ons nog nooit heeft horen zingen, met ons mooie zangtalent blazen we iedereen omver (uuh is dat positief of negatief?) Na een paar uur waren wij, samen met Rebecca en Karen, dan ook eindelijk aan de beurt en met ‘Man! I feel like a woman!' van Shania Twain kregen we heel de zaal op de dansvloer. (Aan de foto's zien jullie wel hoe druk het was en nee we waren echt niet de enige daar!). Na dit mooie zangavontuur hebben we ook nog wat tijd op de dansvloer gespendeerd en toonde John ons zijn danstalent. Zwierend en zwaaiend danste hij met ons de hele zaal door. (Gelukkig konden we overeind blijven).

Na om half 2 te zijn thuisgekomen, zijn we snel ons bed ingekropen, want de volgende dag was het weer op tijd op en op pad naar Sovereign Hill. We ontmoetten de ouders van Marlieke in de trein en samen gingen we op pad naar dit dorpje gelegen in Ballarat waar mensen nog leven zoals in de 19e eeuw. In dit openlucht museum was een gold diggers stadje nagemaakt, zoals het eruit zou hebben gezien in de Gold rush. Voor de geïnteresseerden onder ons deze tijd begon rond 1850 toen mensen massaal naar dit gebied trokken en op zoek gingen naar goud. Dit dorpje bood een inzicht in hoe mensen leefden in die tijd. Zo waren er oude winkeltjes, hotels, huisjes, een school en natuurlijk reed er een huifkar rond en liepen er mannen met geweren. Natuurlijk wilden wij met alles en iedereen wel op de foto. Een van de mannen vond ons zo op elkaar lijken en vroeg dan ook of we zussen waren (eej die hebben we vaker gehoord), ‘Nee? Cousins dan?' ‘Nee, we zijn echt geen familie, hoor!' . Als echte charmeur wist hij ook Ria helemaal in te palmen door te vragen van wie zij dan de zus was, haha goede zet

.
Naast het maken van leuke foto's zijn we natuurlijk zelf ook met karretje in de mijn afgedaald. Daarna was het tijd voor een heerlijke lunch, waarbij we even waren vergeten dat een maaltijd voor één hier eigenlijk in 80% van de gevallen al genoeg is voor twee, dus opletten met wat jullie bestellen als jullie de trip hier naartoe ooit gaan maken.
Naast al die verschillende activiteiten, waarbij we ook weer terug de schoolbanken ingingen en onze kunsten vertoonden met een heuse kroontjespen met inkt, kon je ook zelf nog nagaan of je geluk had en een gokje wagen als goudzoeker. Als het echte gold diggers betaamd, wilden wij natuurlijk wel eens even kijken of we wat konden vinden... en ja hoor we hadden geluk!

Helaas was het om half 5 weer tijd om naar huis te gaan. Helaas niet alles van het dorpje te hebben gezien, maar gelukkig wel met wat goud op zak stapten we weer de bus in.

Op naar onze volgende leuke weekendactiviteit!

Liefs,
Marlieke & Sanne

Tassie tour!

Hoi allemaal!

De foto's van Tasmanië hebben jullie al kunnen zien, maar hierbij nog een ‘kort' verhaaltje!

Twee weken geleden, na wat stress om de eerste versie van mijn verslag bij de prof te kunnen inleveren, zaten we in het vliegtuig richting Hobart de hoofdstad van Tasmanië... Tasmanië is ontdekt door Abel Tasman, maar heette in het begin Van Diemansland. Waarschijnlijk hebben ze toen aan iemand gevraagd, goh wat een leuk eiland, hoe heet dit (of van wie is dit), oh 'van die man....' En het zo genoemd, Later hebben ze het naar Tasman vernoemd. Je vindt nog wel veel Nederlandse namen terug, zoals 'Heemskirk'... De Engelsen hebben Tasmanië echter met name gebruikt om al hun gevangenen en uitschot naar toe te sturen....

Na opstijgen en driekwartier in de lucht werd de landing al weer ingezet! ‘s avonds fish & chips in de haven (wat krijg je toch grote porties in Australië!) en op tijd naar bed, want de volgende ochtend werden we vroeg opgehaald voor onze vijfdaagse tour! De man (rond de 50) die ons kwam ophalen wist niet erg veel van de tour af, en was ook niet erg spraakzaam. Dan zal dit wel onze chauffeur zijn en gaan we onderweg vast nog wel ergens de gids ophalen... Ondertussen werd de ene na de andere medereiziger opgehaald. 15 in totaal! Maar het bleken allemaal meiden tussen de 18 en 30 te zijn! Henk keek daar wel een beetje raar van op, dit zou een gemengde groep van alle leeftijden zijn! De eerste dag moest iedereen erg wennen aan deze tourguide (die naast chauffeur toch ook onze reisleider bleek te zijn) en hebben we veel in het busje gezeten, want we moesten van de oostkust van Tasmanië helemaal naar de westkust rijden. Onderweg zijn we gestopt bij watervallen, een prachtig meer (Lake st Claire), de waterkrachtcentrales van Tasmanië (80% van de energie van Tasmanië wordt door waterkracht opgewekt) en twee oude mijnstadjes... 's avonds kwamen we bij ons hostel aan, waar ze niet wisten dat wij een kamer met z'n drieën zouden delen, gelukkig was er nog een vrij! Want met 8 wildvreemden in een ‘dorm' met stapelbedden, de vrouwen van de mannen gescheiden, zagen Henk en Ria toch niet zo zitten ;)). Na een echte Aussie BBQ met nog een andere tour groep, heeft Marlieke nog een potje mens erger je niet met twee andere meiden gespeeld en zijn we daarna lekker gaan slapen!

De tweede dag stonden er verschillende stranden op het programma! Eerst zijn we naar Tidal Harbour gegaan, een erg klein dorpje (hooguit 20 huizen), een halfuur over een zeer hobbelige weg rijden van een iets groter dorpje vandaan.... Maar wat een prachtig strand! En nog wat rotsen beklommen voor een schitterend uitzicht! Daarna zijn we naar ocean beach gereden, een platter strand zonder rotsen (waar je wel geweldig kunt springen met z'n allen voor de foto

). Later in de middag zijn we naar de zandduinen van Tasmanie gegaan. Als je boven aan zo'n duin staat (heerlijk op blote voeten naar boven geklauterd!) is het toch wel erg steil, en alleen onze maffe reisleider durfde er van af te springen! Na nog een laatste strand te hebben bezichtigd was het tijd voor een toneelstuk in het plaatselijke dorpje. Twee acteurs spelen daar al zo'n 15 jaar elke avond het zelfde stuk over een groep Engelse gevangenen die probeert te ontsnappen uit het verschrikkelijke gevangenis leven op Tasmanië (in de ijskoude rivier 15 uur per dag boomstammen in stukken hakken)... Dit toneelstuk wordt met name door de toeristen en verschillende tours bezocht, er zat 80 man publiek. Het bleek een interactieve show te zijn! En ze hadden onder andere een papegaai nodig! Blijkbaar zag Marlieke er daar wel geschikt voor uit, want ze mocht elke keer hard gaan kraaien met een handpop! Maar dat was nog niet genoeg, aan het einde toen de gevangenen zo genaamd op een schip wegvoeren, moest de papegaai natuurlijk mee aan boord (samen met nog 4 anderen uit het publiek) en kreeg ze een papegaaienpak op haar hoofd met vleugels! Onder hard gelach van het publiek moest ze land gaan zoeken en naar buiten vliegen (de voorbijgangers op straat keken haar aan alsof ze niet goed wijs was, dus vloog ze snel maar terug;) Land gevonden Chili!...Na deze vermakelijke avond, zijn we de volgende dag op pad gegaan richting het Noorden van Tasmanië... maar niet voordat we het prachtige Cradle Mountain natuur gebied hadden ontdekt. Met een deel van de groep hebben we 3 uur een bergbeklommen met daarna een prachtig uitzicht als beloning! Sommige delen waren zo steil en rotsachtig dat je dat er kettingen waren opgehangen om jezelf naar boven te trekken! Als echte diehard rots beklimmers hebben we de steilste en kortste weg naar beneden genomen, dat betekende wel nog meer geklauter en uitglijden! Marlieke was blij dat ze beneden was... Omdat we genoeg hadden van zoveel in het busje zitten met de vreemde humor van de reisleider, hebben we er nog maar een tocht rondom het meer Dove Lake achteraan geplakt. Een Duits, Zwitsers en Japans meisje gingen met ons drieën mee om van het schitterende meer, de bergen op de achtergrond en de zon te genieten! Tasmanië staat bekend om koud weer met aan de westkust veel regen (vanuit Argentinië hoopt regen zich op in de wolken en de westkust van Tasmanië is het eerste land wat ze tegenkomen!). Dus de zon van de afgelopen dagen was een erg aangename verrassing J We hoopten de platypus (vogelbekdier) onderweg te zien in de kleine beekjes die in het meer eindigden, maar helaas hebben we er geen gezien. Wel erg veel plezier gehad met de meiden! Voordat we naar het Noorden gingen rijden was er nog wel even tijd om de wombat in het wild te zien! Het was inmiddels al half 5 savonds en dat betekent dat deze nachtdieren wakker beginnen te worden en hun schattige snuit laten zien! Helaas, keerde de wombat die ze zagen zich steeds al etend z'n kont naar ons toe. Ook erg leuk voor een foto

Om 8 uur kwamen we dan eindelijk in ons hostel voor die nacht aan. Helaas was de receptie al gesloten en wisten we niet dat handdoeken niet geincludeerd waren, vindingrijk als Henk nu geworden was deed zijn tshirt maar dienst als handdoek.... We hebben savonds pizza gehaald en met de meiden van de tour een zeer gezellig avond gehad voordat we in bed doken! Op de vierde dag, nu zo mooi weer dat we in tshirt konden lopen!, zijn we na een lange busrit naar de bay of fires gegaan. Een prachtig rotsstrand weer aan de oostkant van Tassie... De rotsen hebben een oranje gloed door een alg soort... Na weer wat geklim en geklauter gingen we naar het laatste hostel van de reis. Helaas waren de kamers zo klein dat we de koffers niet open konden maken tussen de stapelbedden en Henk en Ria hun spullen moesten pakken in de woonkamer, tussen de meiden die naar de Voice of Australie keken! Heerlijke Roast Beef, Potatoes en Veggies gegeten met de locals en toen was het alweer tijd voor de laatste dag van de tour! Er waren inmiddels een paar nieuwe meiden bijgekomen in het Noorden en een paar andere gestopt die alleen de westkust tour deden... Sommige hadden erg moeite om zich aan te passen aan de maar vreemde reisleider, die niet verteld wat het programma is, niet echt een duidelijk plan heeft en zeer maffe humor.... De laatste dag stond een strand uit de top tien van de wereld op het programma (Wineglass bay). Helaas was het weer nu omgedraaid en hadden we regen en laag hangende bewolking. Het uitzicht, na weer een best vermoeiende klim in de regen, was nu lang niet zo mooi! Gelukkig maakte de wilde wallabies op het strand die wel erg dichtbij durfde te komen een heleboel goed! Op de terug weg richting Hobart waar onze tour zou stoppen, zijn we langs een Wildlife Park gereden waar we de Tasmaanse duivel konden ontmoeten! Het was etenstijd en wat een enge beesten zijn het dan! De verzorger werd een aantal keren in zijn been gebeten (op hun beurt kregen ze een flinke trap terug!) en ze schreeuwden er op los! Leverde wel een leuke foto op ;) We hadden wel erg medelijden met de dode kuikentjes die gevoerd werden!

We kregen een zakje voer om de kangoeroes te voeren (tientallen tegelijk!) en als zo'n grote die rechtopstaand bijna groter is dan jij, op je af komt lopen maar je zakje voer op is, dan slik je wel even

Gelukkig waren het redelijk tamme Roo's! Voor ons zat de reis er nu op... Marlieke moest afscheid nemen van haar nieuwe Zwitserse en Duitse vrienden na vijf erg gezellige dagen in de bus en tijdens het klimmen! Gelukkig bestaat er Facebook

Marlieke heeft Henk & Ria op Thais getrakteerd in een erg sfeervol restaurant met lieve bediening (alleen na 1 slok water te hebben gedronken uit je glas al weer bijgevuld te worden is wel erg overdreven

) . En toen vlogen we de volgende dag alweer terug naar Melbourne! Marlieke had aan het einde van de dag afgesproken met de prof om nog wat dingen door te nemen, voordat hij op congrestour in Amerika gaat! De rest van de week hebben we vanuit huis hard gewerkt aan onze verslagen. Henk en Ria hebben een Great ocean road tour gedaan, zijn bedolven onder papegaaien onderweg, hebben in het Grampians park geklauterd op de rotsen en ook daar weer prachtige foto's gemaakt! In het andere nieuwe verhaal kun je lezen wat we dit weekend hebben gedaan en Henk en Ria zijn naar Sydney gevlogen voor het laatste deel van hun reis! Paps en Mams, ik vond het ontzettend leuk en gezellig dat jullie mij kwamen opzoeken!!

Groetjes

Marlieke, Henk & Ria

PS dagen aftellen: Tom en Robin zijn er al bijna!

Een verjaardag om nooit te vergeten!

Hello trouwe volgers!

Nou, ik heb het overleefd hoor

Ben niet opgegeten door slangen of aangevallen door roo's, maar heb er wel zelf op los geschoten

Zoals ik al vertelde, begon de trip vrijdag om 4.00am (in de ochtend dus

). Helaas kon Lilian door omstandigheden niet meer mee en stapte ik samen met John en Tripper de auto in. Na een lekker dutje (wat echt niet Aussie-like is hoorde ik later), kwamen we 5,5 uur later aan bij de Murray River. Haha dat was pas off-road rijden, met grote crackles in de weg!

Na het opzetten van de caravan en de tent, kwamen ook Steve (een goede maat van John) en Joi (zijn kleinzoon) aan. Nog wat later waren daar ook Rebecca, Travis, hun 3 kids en hun 3 honden (echte pig-dogs die normaal worden gebruikt voor de zwijnenjacht) en was ons gezelschap compleet.

Na een supermooie dag met heerlijke temperaturen, kwam er een oranje gloed over de lucht en uiteindelijk kwamen we in een heuse 'duststorm' terecht met hevige windstoten. Heerlijk, zand in mijn ogen, oren, neus en uuuh overal

Maar een voordeel: kan wel mooi zeggen dat ik een duststorm heb meegemaakt. Het waaide zo hard dat mijn tentje half inklapte en John liet mij dan ook echt niet in de tent slapen. Als echte gentleman trotseerde hij de kou en wind en kon ik de caravan in

Toen mijn verjaardag! Om half 1 kwamen de 1e smsjes en het 1e telefoontje binnen, waarbij er zelfs voor me werd gezongen

Was erg bijzonder om daar jarig te zijn, maar miste de mensen thuis toch ook wel.. Gelukkig zorgde iedereen ervoor dat ik mij zeker jarig voelde met ook een cupcake namens Marlieke, een taart waarbij weer gezongen werd en een cadeautje, kon het al echt niet meer stuk. De rest van de dag ook nog dingen gedaan die ik anders nooit had meegemaakt...

Zo gingen we varen en mocht ik schieten met een slug, een 22.(een geweer die John van zijn vader had geerfd) en de volgende dag zelfs met een shotgun! (wow wat een terugslag

). Gelukkig zelfs nog wat geraakt! (Blikjes hoor, geen dieren) Al gingen we die avond nog wel met Travis mee jagen op konijnen, waarbij hij er twee had geraakt.
Echt vreemd zittend achter in de truck in het donker, met 3 volwassen mannen, 3 kinderen van 11, 7 en 4 (waarvan de laatste tegen mij aan in slaap was gevallen), Tripper en 2 neergeschoten konijnen, kon ik het niet nalaten te denken: Wat een bijzondere verjaardag! Dit maak ik zo snel niet meer mee, genieten!

Uiteindelijk toch het tentje ingeslopen en gaan slapen. Jeetje, wat waren de nachten daar koud (dat wordt wat straks, samen met Tom in een campervannetje

) daarbij kwam ook nog dat er snurkcompetities werden gehouden tussen de honden en de mannen. Haha goede nachtrust gehad dus

De volgende dag was het Pasen. De paashaas was ‘s nachts langs geweest en had chocolade eieren verstopt. Het was hem echt hoor, hij had voetafdrukken achtergelaten als bewijs! Daarnaast had iedereen ook voor elkaar nog wat van chocolade, hmmm smullen

.

Geheel volgens traditie werden die dag ook de konijnen gevild (sorry voor de vegetariërs onder ons, was inderdaad wel een beetje vies) en werd er een heerlijk stoofpotje voor bij het kampvuur van gemaakt. Na het eten was er ook nog tijd voor een lesje Dutch. Haha benieuwd of er iets van is blijven hangen

Helaas zat maandag het kampeeruitje er alweer op en ging ik met de bus op weg naar huis. Hup deze week weer aan het werk!

Liefs,
Sanne

Wet feet!

Hoi allemaal!

Henk & Ria zijn na een lange reis eindelijk aangekomen in Melbourne waar een heerlijk choco cupcakeje hen al opwachtte (en natuurlijk Marlieke zelf

.) Helaas niet de goede hotelkamer (erg klein en warm en dat helpt niet echt bij een jetlag uitslapen) maar de volgende dag mochten we naar een grotere familiekamer Zaterdag hebben ze al veel van Melbourne gezien (royal botanical gardens, shrine of remembrance, centrum van de stad, ziekenhuis waar Marlieke en Sanne werken) en 's savonds hebben we de southbank van de Yarra river bekeken en heerlijke risotto en pasta gegeten! Zelfs Marlieke keek haar ogen uit (want door alle uitstapjes met Sanne en het harde werken had ze zelf dit deel van Melbourne nog niet gezien en zeker niet by night!)

De wekker werd vroeg gezet want de volgende dag stond een dagvullende excursie naar Wilsons Promontory (the Prom) op het programma! Na een lekker ontbijtje in het hotel (helaas geen gekookt eitje voor Henk op Paaszondag!) werden we om 7.15 opgehaald en met 20 anderen reden we in een busje naar Fish creek waar we onze lunch konden halen. Vervolgens kwamen we na 3,5 uur aan in the Prom! Wilsons promontory is in 1898 tot nationaal park verklaard maar in de 2^e wereldoorlog ook als legerbasis/trainingskamp gebruikt. Op de oude vliegtuig landingsbaan (the airstrip), zijn vaak kangoeroes en emu's te vinden dus dat werd onze eerste stop!

En inderdaad hebben we een heleboel kangoeroes en een paar emu's gespot. Henk geloofde echter niet dat dit echte wilde kangoeroes waren aangezien ze geoormerkt waren en sommige een nekband omhadden ('die worden hier s ochtends gewoon uit een busje geladen'

)

Bij Picnic bay kregen we tijd om onze lunch op te eten met een fantastisch uitzicht op een prachtige baai! Vanuit daar kon je dan verder naar squeaky beach lopen. Dit is het enige witte zandstrand aan de westkust van the Prom (rest is geel zand!) en dit strand staat bekend om het knerpende strand. Op Picnic bay had je erg mooie rotsen met woest beukende oceaan golven (waaide erg hard): kodakmomentje! Twee meisjes hadden hetzelfde plan en hielden de beste rots bezet. Henk: 'oh die daar is wel geschikt! Die blijft droog steeds!' Dus Marlieke gaat erop staan, lacht naar de camera en splash! Enorme golf over haar benen en schoenen. Uit reflex en om niet nog een (hogere) golf over haar heen te krijgen, sprint ze van de rots af, maar het water staat hoger dan ze dacht: tot haar enkels in het water! Sop, sop, doorweekte schoenen! Echt weer iets voor mij

Schoenen aan de rugzak gebonden, sokken en schoenzooltjes wapperend in de wind, op slippertjes verder (gelukkig ‘s ochtends aan gedacht om mee te nemen ) Op naar squeaky beach en helaas weer snel terug de bus in naar het volgende mooie punt!: richting mount bishop! We kregen de keuze om een makkelijke route te lopen op een boardwalk in de bush bush of een twee uur durende tocht heen en weer een steile berg op. Als diehard wandelaar wilde Marlieke zelfs met natte schoenen en reserve sokken van Henk samen met de helft van de groep de moeilijke berg beklimmen! Maar het uitzich was dan ookonvergetelijk en we hebben zelfs onderweg een wallibi (kleine kangoeroe) in het bos gezien! Na een korte afternoon tea bij Tidal river en een zonovergoten uitkijk plaats is het dan echt tijd om weer 3,5 naar Melbourne terug te rijden!

Henk mocht ons restaurantje uitkiezen en aangezien we moeie voetjes hadden besloten we naar de tegenovergelegen Australische McDonalds variant ( Hungry Jacks) te gaan!

Dinsdag nog een dagje hard werken voor Marlieke en dan op naar Tasmanië op woensdag!

Groetjes en knuffel van Marlieke, Henk en Ria!!

PS als kers op de taart hebben we ook een wombat op klaarlichte dag de weg over zien steken en niet eengereden gelukkig ;) (voor degene die neit meer weten wat een wombat is: dat waren de beestje die sanne en ik geknuffeld hebben in Healesville sanctuary tijdens een magic moment)

Op naar de bush bush

Hoi allemaal!

Nog even snel een berichtje, voordat de wegen van Marlieke en mij zich voor een tijdje scheiden. Na gisteren gezellig uit eten te zijn geweest voor onze verjaardagen (geheel in stijl van de grand prix met Ferrari's all over de place), gaan we allebei wat anders doen de komende 2 weken. Zij gaat gezellig met haar ouders leuke dingen doen in en rond Melbourne en ik ga kamperen met John en Lilian in de bush bush. Nouja het is niet echt een bush, het is meer een staplek aan de rivier in de middle of nowhere, Robinvale.

Vannacht om 4.00uur vertrekken we samen met Tripper (de hond van Rebecca, dochter van J&L), een caravan en een tentje voor mij en rijden we 5,5-6 uur naar het plaatsje Robinvale, waar ook Rebecca met haar gezinnetje en misschien ook hun andere zoon en kleinzoon naartoe komen. Hopelijk erg gezellig dus!

Als jullie mij zoeken op mijn verjaardag... Ik ben aanwezig op het volgende adres (ongeveer dan he):

Bij de derde boom aan de Murray River
Robinvale/Middle of nowhere
Ergens in Australia

Heb er veel zin in, maar hopelijk word ik niet aangevallen door slangen of wombats of zoiets en wie weet ga ik inderdaad wel mee jagen en schieten

(wees niet bang, zal proberen te missen)

Jullie allemaal hele fijne Paasdagen! (dat goede vrijdag ook in Nederland als vrije dag ingevoerd mag worden!)

Liefs,
Sanne