Hoi allemaal!

Henk & Ria zijn na een lange reis eindelijk aangekomen in Melbourne waar een heerlijk choco cupcakeje hen al opwachtte (en natuurlijk Marlieke zelf

.) Helaas niet de goede hotelkamer (erg klein en warm en dat helpt niet echt bij een jetlag uitslapen) maar de volgende dag mochten we naar een grotere familiekamer Zaterdag hebben ze al veel van Melbourne gezien (royal botanical gardens, shrine of remembrance, centrum van de stad, ziekenhuis waar Marlieke en Sanne werken) en 's savonds hebben we de southbank van de Yarra river bekeken en heerlijke risotto en pasta gegeten! Zelfs Marlieke keek haar ogen uit (want door alle uitstapjes met Sanne en het harde werken had ze zelf dit deel van Melbourne nog niet gezien en zeker niet by night!)

De wekker werd vroeg gezet want de volgende dag stond een dagvullende excursie naar Wilsons Promontory (the Prom) op het programma! Na een lekker ontbijtje in het hotel (helaas geen gekookt eitje voor Henk op Paaszondag!) werden we om 7.15 opgehaald en met 20 anderen reden we in een busje naar Fish creek waar we onze lunch konden halen. Vervolgens kwamen we na 3,5 uur aan in the Prom! Wilsons promontory is in 1898 tot nationaal park verklaard maar in de 2^e wereldoorlog ook als legerbasis/trainingskamp gebruikt. Op de oude vliegtuig landingsbaan (the airstrip), zijn vaak kangoeroes en emu's te vinden dus dat werd onze eerste stop!

En inderdaad hebben we een heleboel kangoeroes en een paar emu's gespot. Henk geloofde echter niet dat dit echte wilde kangoeroes waren aangezien ze geoormerkt waren en sommige een nekband omhadden ('die worden hier s ochtends gewoon uit een busje geladen'

)

Bij Picnic bay kregen we tijd om onze lunch op te eten met een fantastisch uitzicht op een prachtige baai! Vanuit daar kon je dan verder naar squeaky beach lopen. Dit is het enige witte zandstrand aan de westkust van the Prom (rest is geel zand!) en dit strand staat bekend om het knerpende strand. Op Picnic bay had je erg mooie rotsen met woest beukende oceaan golven (waaide erg hard): kodakmomentje! Twee meisjes hadden hetzelfde plan en hielden de beste rots bezet. Henk: 'oh die daar is wel geschikt! Die blijft droog steeds!' Dus Marlieke gaat erop staan, lacht naar de camera en splash! Enorme golf over haar benen en schoenen. Uit reflex en om niet nog een (hogere) golf over haar heen te krijgen, sprint ze van de rots af, maar het water staat hoger dan ze dacht: tot haar enkels in het water! Sop, sop, doorweekte schoenen! Echt weer iets voor mij

Schoenen aan de rugzak gebonden, sokken en schoenzooltjes wapperend in de wind, op slippertjes verder (gelukkig ‘s ochtends aan gedacht om mee te nemen ) Op naar squeaky beach en helaas weer snel terug de bus in naar het volgende mooie punt!: richting mount bishop! We kregen de keuze om een makkelijke route te lopen op een boardwalk in de bush bush of een twee uur durende tocht heen en weer een steile berg op. Als diehard wandelaar wilde Marlieke zelfs met natte schoenen en reserve sokken van Henk samen met de helft van de groep de moeilijke berg beklimmen! Maar het uitzich was dan ookonvergetelijk en we hebben zelfs onderweg een wallibi (kleine kangoeroe) in het bos gezien! Na een korte afternoon tea bij Tidal river en een zonovergoten uitkijk plaats is het dan echt tijd om weer 3,5 naar Melbourne terug te rijden!

Henk mocht ons restaurantje uitkiezen en aangezien we moeie voetjes hadden besloten we naar de tegenovergelegen Australische McDonalds variant ( Hungry Jacks) te gaan!

Dinsdag nog een dagje hard werken voor Marlieke en dan op naar Tasmanië op woensdag!

Groetjes en knuffel van Marlieke, Henk en Ria!!

PS als kers op de taart hebben we ook een wombat op klaarlichte dag de weg over zien steken en niet eengereden gelukkig ;) (voor degene die neit meer weten wat een wombat is: dat waren de beestje die sanne en ik geknuffeld hebben in Healesville sanctuary tijdens een magic moment)