Hoi allemaal!

Hoe overleven wij....? Eigenlijk heel ons verblijf in Australië toch

. Maar wees gerust, gelukkig hebben we de eerste dagen op onze stage overleefd en natuurlijk ook afgelopen weekend;).

Op zaterdag namen John en Lilian ons mee voor een drive om de omgeving wat te verkennen. Bovendien zouden we hun kleinzoon Makai weer terug bij zijn ouders afzetten (= een schattig jongetje van 4 dat toch wel erg jaloers op ons was, omdat wij zo lang bij zijn opa en oma mochten blijven). Makay's vader jaagt in de bossen enhad een aantalopgezette zwijnen in zijn kamer staan, zelf geschoten door de man des huizes! Wel heell aardigvan de dochter van J&L die ons gelijk al uitnodigde voor een girls night, dan zou ze wat vriendinnen uitnodigen en konden we zonder de mannen plezier hebben en films kijken, super gastvrij dus;)

Verder nog wat rondgereden in de stadjes hier in de buurt, mooi watervalletje gezien en flink gezocht naar koala's. Helaas zagen we die pas zondag voor het eerst in Melbourne zelf (zie ook de foto

). Zondag dus weer naar de city geweest. Helaas de bus gemist en dus twee uur moeten wachten tot er weer een trein zou gaan, haha wij zijn echt goed met het openbaar vervoer hier:P. Tussen de buien door, wat geshopt, naar Federation Square geweest en het oude Flinderstreet station bekeken. Toen maar weer terug gegaan, we kunnen Melbourne beter bekijken als het mooi weer is, en dat krijgen we nog genoeg:) 's Avonds rustig aan gedaan en ons voorbereid op onze eerste werkdag.

En die hebben we overleefd hoor! We kunnen gelukkig iedere ochtend om 7.30u meerijden met John, zodat we rond 9 uur in het ziekenhuis zijn, dus dat scheelt

. De eerste werkdag was met name kennismaken met mensen, uitleggen hoe dingen werken en besprekingen volgen. Het schakelen naar moeilijk medisch Engels is toch wel erg lastig:O. Vooral omdat ze over dingen praten die we in het Nederlands nog niet eens snappen... Maar knikken braaf ja en amen en dan komt het vast wel goed.Onze werkplek zit bij een andere research groep dan waar we onderzoek doen (ons herkenningspunt: een grote knalroze muur;) nu behoren we qua werkplek tot de pink research group) en de professor van die groep kwam even kennismaken met ons. Ze zijn echt heel aardig hier! Ze wezen ons de weg naar de 'kantine'. Een grote ruimte op de vijfde verdieping met een gigantische raampartij die uitkijkt over heel Melbourne!

Nog niet echt productief kunnen zijn, maar uiteindelijk kwam ook de 1e dag ten einde en konden we weer op pad. Om kwart over 7 stapten we het huis van J&L binnen en stond het eten voor ons klaar, luxe!!

De tweede dag ging al stukken beter, allereerst vanwege het supergoede weer. We willen niemand jaloers maken hoor maar vandaag was het 28 graden, strakblauwe lucht en heerlijk zacht windje. En voor degene die nog niet impressed zijn, het blijft nog heel de week zo lekker (maar zoals we al zeiden, dit vertellen we zeker niet om iemand jaloers te maken hoor

). Naast het goede weer kregen we ook de leuke opmerking van onze begeleider dat we de reistijd maar van onze werkdag af moesten trekken en elke dag maar lekker vroeg de stad in moeten gaan: doen we!! Dus gelukkig ook door de week genoeg tijd om wat van de stad te zien en te genieten. Dat maakt al het reizen met de trein weer goed! We moeten wel oppassen: met onze bleke huidjes moeten we goed zonnebrand smeren! (met name hier in Australie met een erg dunne ozonlaag)

Dat we nog niet helemaal gewend zijn en soms de weg kwijt raken in het ziekenhuis kwam pijnlijk naar voren, toen bleek dat Marlieke al twee dagen naar de mannen-wc ging! (Haha miste je Robin zo erg?). Ze kwam erachter toen er opeens een oudere man (de professor van de 'pink research group') voor haar neus bij de wc stond: 'I think you are a little bit confused because of the pink sign'

. (Marlieke: maar de tekening van het mannetje en het vrouwtje is bijna hetzelfde! En gisteren gingen hier ook vrouwen naar binnen! ) En het leuke was dat die ochtend een andere nieuwe onderzoeker de wc binnen was gelopen waar Marlieke haar handen aan het wassen was, dacht dat hij op de vrouwen wc was en vervolgens 5 minuten lang verdwaald door de gang liep, wanhopig op zoek naar de mannen wc. We moesten hier zo om lachen dat we vervolgens bijna een luxe vergaderzaal inliepen, waarvan we dachten dat het de kantine was, ahum..

Beloofd dus een erg relaxte stage te worden, waarin we lekker veel van Melbourne kunnen zien en van de zon kunnen genieten, want dat is toch wel de grootste reden dat we hier zitten

(En ja moeders we smeren goed!)

Voor iedereen in het al wat minder koude Holland, werkze weer vandaag. Wij gaan zo weer lekker slapen.

Liefs,
Marlieke en Sanne

En natuurlijk een happy Valentine ;)