Ja hoor, het kon toch nog warmer! Dachten we dat het vorige week lekker warm was met 26 tot 34 graden, dit weekend hebben we dan toch echt de Australische heat wave, waarbij het kwik dit weekend stijgt tot de 40 graden en het in de nachten afkoelt tot (maar liefst?!) 25 graden! Dat is niet gewoon warm meer, nee dat is echt heet

Gelukkig zijn wij echte bikkels en slaan we ons er wel doorheen

Deze week hebben we een rustig weekje gehad, woensdag een heerlijk dagje thuis gewerkt (wat op de foto's wel duidelijk is te zien toch?

Druk met studeren, schoonmaken en taart bakken... )
Haha, volgens mij klinkt het echt alsof we hier heel de dag niks doen... Nou is dat wel een beetje zo, maar zijn ook hard aan het werk voor ons onderzoek hoor (op de andere vier dagen van de week)! Onze begeleider ziet er ons al een mooi artikel uitslepen en heeft al in gedachten dat we een mooi praatje gaan houden op een congres in Birmingham, in the UK (Aaaaahhhh!!! Moet dat in het Engels?. Gelukkig kunnen we nog even oefenen.) Maar moeten dus wel ons best blijven doen.

Gisteren zijn we naar het strand gegaan, haha goed idee he met 40 graden? Met zonnebril op zijn we eerst naar Port Melbourne gegaan, waar we de pier hebben gezien waar Lilian 50 jaar geleden samen met vele andere immigranten vanuit Nederland met de boot is aangekomen en waar we vervolgens een plekje op het strand hebben uitgezocht. Het enige plekje in de schaduw (of ook wel shade!) hebben we gelijk ingepikt. Het was wel een kilometer van de zee (zie ook foto) maar wij zaten beschermd

. Vervolgens zijn we, omdat de zon hier toch rechtsom draait (of was het nou linksom Christ? Ik ben er nog steeds niet uit. Of hebben jullie het al ontdekt in Nieuw-Zeeland?) en de schaduw ons in de steek liet, vervolgens naar St. Kilda gegaan, een strand iets verder op. Alle hippe mensen zijn daar te vinden en het was daar dan ook heel erg druk. Helaas was hier geen plekje schaduw op het strand te vinden. En hoewel de Aussies zelf hier als echte diehards bakken (vandaar het hoge percentage huidkanker hier!), leek ons dat iets teveel van het goede en hebben we een plekje in een dichtbij gelegen parkje onder een mooie boom uitgezocht.

Na een heerlijk ijsje (ja, met klotsende oksels en verhitte koppies aan het einde van de dag, zoals te zien) zijn we weer op huis aan gegaan. Nog even snel en makkelijk geMcDonaldst en hup de koelte van het huis weer in.

Haha, naast een heuse heat wave en bush fires bij Rebecca (de dochter van L&J) in de buurt, hebben we as we speak ook onze eerste flood meegemaakt. Terwijl ik dit verhaal zit te typen roept Marlieke plots: ‘SANNE, KOM SNEL! NU!'. Ik ruk natuurlijk de hordeur open en vlieg zo snel als ik kan, bijna struikelend over een opladerdraad, naar Marlieke. Denkend wat zou er nu gebeurd zijn, is het weer een spin? Of misschien een slang? Of hebben we dan toch echt een kangoeroe midden in het huis staan (wat stiekem best vet zou zijn, toch?) Nee, het was veel erger een echte overstroming!

Het is natuurlijk weer zondag en dus wasdag en onze eerste was zat weer in de machine. Als Marlieke per toeval de bijkeuken inloopt, ziet ze heel dat kamertje blank staan. In een snelle reactie drukt ze de stroom uit en roept Sanne to the rescue. Heel goed gehandeld Marliek (zou ik natuurlijk ook doen

). Maar wat bleek, de waterafvoer loopt hier naar (wat wij niet wisten) de gootsteen. Helaas stond er in de gootsteen een teiltje die de gootsteenafvoer bedekte... Slimme actie (niet onze schuld!)!

Nou al die natuurrampen hier in Australie deze week, hebben we gelukkig overleefd. Op naar weer een nieuwe week. Aussie, kom maar op!

Liefs,
Marlieke en Sanne

Ps. Hopelijk heeft iedereen bij jullie de carnaval weer overleefd. Helaas konden we er niet bij zijn. (Maar volgend jaar gaan we voor een nieuw pakkie, hoor Char)
Pps. We miss you too( haha, vooral jullie: Koen en Rachella

)!!