Roo's, meerkats and weirdo's in Melbourne

Hallo allemaal,

Roo's, meerkats and weirdo's in Melbourne... We hebben weer heel wat meegemaakt en willen dit graag met jullie delen. Gisteren een dagje rustig aan gedaan en naar the shopping centre geweest, waar we geheel in stijl onze eigen dutch department hebben gevonden, met appelmoes, appelstroop en hagelslag (yeah!!) en zelfs poffertjesmix, daar zullen we vast vaak te vinden zijn... Het was heerlijk weer en wij konden ons goed vermaken. Toen we net klaar waren met het maken van een overheerlijke pasta voor John en Lilian, kwam John binnenstormen. Kom, kom ik wil jullie meenemen roo-spotting. (Hij praat een beetje plat, maar hij bedoelde natuuurlijk Kangaroo-spotting!!) Natuurlijk wilden wij wel mee, daar kom je tenslotte voor naar de andere kant van de wereld

.

Nou en of we kangoeroes hebben gezien hoor! Het waren er steeds een stuk of 15 bij elkaar, ze zaten overal!! Helaas zagen we ze met name in de verte (zie ook onze mooie foto's). En om de mensen thuis gerust te stellen, ze zijn redelijk mensenschuw, dus ze springen echt niet op je broekspijp (hoor Ria). Daarnaast hebben we een snelcursus 'safe in a kangaroo-place' van John gekregen: Als ze op hun staart gaan staan-> just run!

Nouja gelukkig zagen we er toch 1 van dichtbij, onze eerste roadkill gezien! (foto niet geschikt voor kleine kinderen

). John probeerde ook nog joey's (kangoeroebaby's in de buidel) te spotten, maar helaas.. better luck next time!

Uiteindelijk dacht Sanne er een te zien: 'Yeah there's one, it's a small one!'. Haha, bleek het een konijn te zijn! DOM (Maar was echt een hele grote hoor

).

Vandaag heen en weer naar Melbourne geweest. Waren zo slim geweest niet te kijken hoe laat de trein hier vertrok, dus kwamen aan toen hij net vertrokken was. Gelukkig gaat hij 1 x in het uur! (Weer al zo'n slimme actie

). Melbourne is sowieso niet zo heel dichtbij, is van deur tot ziekenhuis 2 uur reizen, dat wordt vroeg uit bed!! Het reizen wees zichzelf gelukkig uit, en uiteindelijk in Melbourne aangekomen keken we onze ogen uit!! Wat een geweldige stad, heel erg mooi, druk maar toch veel groen en overal trams.

Aangekomen in het Royal Children's Hospital keken we nog een keer onze ogen uit, zaten we wel goed? Dit is geen ziekenhuis, maar eerder een shopping mall of pretpark! Een rondje door de hal daar: allereerst een groot aquarium dat van de begaande grond aan een stuk door tot aan de kelders loopt, een mega grote pop in het midden van de hal, touchscreen van 3 bij 2m waar kinderen spelletjes op kunnen spelen, 6 restaurants waaronder een McDonalds!!(in een ziekenhuis?) en een sushi restaurant (ja want daar houden kinderen zo van?) en de hoofdattractie van het ziekenhuis:de meerkats (stokstaartjes achter een glazen wand), maar wat voor ons het meest verrassend was, was een pizza etende man in de wachtkamer (!?). Ook de professor ontmoet, een aardige man. Ook de rest van de medewerkers lijkt erg vriendelijk (aantal Nederlanders onder hen). We zijn alleen nog niet helemaal gewend aan de gebruiken van daar, worden soms raar aangekeken als we een hand willen geven...

Op de terugweg nog even langs de Queen Victoria Market geweest. Een mega markt met alles wat je kan bedenken. Voor Angela en Rachella: daar was zelfs een Jumbo Ugg Sale-> Uggs voor 99 dollar, (helaas de koffers zitten al vol!

). Ook een Myki kaart gekocht om vrij te reizen voor 30 dagen, gaat in vanaf eerste gebruik. Marlieke was hierover zo enthousiast dat ze gelijk incheckte (hmmz hadden al een dagkaart voor vandaag hoor, Marliek!)

Nu jullie op de hoogte zijn van al onze slimme acties, willen jullie ook wat vertellen over de Aussies zelf. De meeste zijn echt super vriendelijk, met name Lilian en John willen alles voor ons doen, uitzoeken, helpen en willen ons van alles laten zien. Ook buiten hen worden we door iedereen geholpen. Toch zijn er ook een paar weirdo's te vinden, flink wat ferals (mensen die nogal slonzig zijn) en we zagen we een jongetje van hoogstens 11 een sigaret opsteken!

Het is alweer avond hier bij ons, dus bijna weer tijd om te gaan slapen. Tot snel weer! Vergeet niet de foto's te bekijken.

See ya,
Marlieke en Sanne

p.s. Bedankt voor alle reacties, vinden we erg leuk om te lezen.
En Peter we verblijven bij familie van Huub in het dorpje Melton (net?!) buiten Melbourne en onze stage voeren we uit in Melbourne zelf.

Aangekomen in Melton

Hoi hoi,

Daar zijn we dan, aan de andere kant van de wereld! Wel een rare gewaarwording hoor dat het nu eindelijk is begonnen. De vlucht was lang, maar we hebben het gelukkig overleefd

.

Het begon natuurlijk allemaal op Schiphol; we hadden allebei een behoorlijke colonne bij ons, dus het was een drukte van jewelste

. Iedereen had stad en land afgereisd omons uit te komen zwaaien. We hadden zelfs twee poepiebruineuitzwaaiers versvanuit Mexico!! (Echt super dat jullie het hebben gehaald Inge en Thijs!).

Na een hapje eten, wat foto's, de laatste afscheidswoorden en een paar echtetraantjes, gingen we dan echt. Hup de douane door en op naar het avontuur. Na wat vliegen,een tussenstop op Singapore en weer wat vliegen, kwamen we na 17uur aan op Denpasar, Bali. Omdat dit een echt een feest was, willen we jullie dit verhaal niet onthouden. We lopen jullie er even doorheen. Met de instelling dat het eentransfer was,gingen we er vanuit dat we zo weer in de gateop hetvliegtuigzouden zittente wachten, dat liep net even wat anders... (owja als het een te lang en saai verhaal wordt, mag je afhaken hoor

)

Het begon al met het feit dat we uit- enweer in moesten checken, terwijl we op doorreis waren. We moesten een visumkopen ondanks dat we maar 2,5uur op Baliwaren. We hebben nog geprobeer diestrenge Balinesiers(ofzoiets)te overtuigen met onze vrouwelijke charmes en een spontaan gevonden Indonesische tolk, maar dat mochthelaas nietbaten. Omdat we geen roepies haddenen je niet met creditcard mocht betalen konden wealleen betalen in australische dollars, gepast betalen mocht ook niet (ze namen namelijk geen muntgeld aan) en wekregen roepies terug als wisselgeld (zodat je die daar natuurlijk weer uit kon geven

). Nouja uiteindelijk mochten we door de douane, snel koffers gepakt, door de scan en daar naar buiten. Gelukkig was het 32 graden en waren we nogal Hollands gekleed (haha daar was over nagedacht). Zodat jullie een goed beeld kunnen vormen, zullen we even schetsen hoe dat ging:

We gingen opweg naar de incheckbali alstwee hollende meisjes met zware koffers, dikke jassen, Marlieke die struikelde, zwetend als otters, de mannen die ons mee wildenin de taxi's van ons af slaand, natuurlijk wel eventjes gestopt voor een foto

(ja als je daar dan toch bent... ) weer door de scan, hup inchecken, weer een stop om nog even een tax te betalen (ja je bent een corrupt land of niet he) weer door de douane, nog een scan, gefouilleerd en nog een tassencontrole (nou als we al iets hadden willen smokkelen waren we zeker tegen de lamp aan gelopen) en toen uiteindelijkhet vliegtuig in.

(Als jullie nog niet zijn afgehaakt tijdens dit uitgebreide verhaal, dan nu het vervolg). De rest van de reis verliep eigenlijk voorspoedig, behandeld als vips bij jetstar inclusief dekentje, toilettasje en heerlijk Engels ontbijt (helaas geen upgrade naar businessclass). Aangekomen in Melbourne stonden Lilian en John ons alop te wachten en zijn we naar hun huis gereden, wat in Melton ligt (40 minuutjes rijden van Melbourne). Gisteren wat gesetteld hier in huis en kort even naar een centrumpje in Melton geweest. Na het eten vielen om 9uurtoch echtonze ogen dicht en zijn we gaan slapen. Kijk eens aan de eerste dag onder de Australiers overleefd!!

Nuvandaag een dagje Melton verder verkennen, uitzoeken hoe we naar de big city moeten reizen met de trein vanaf hier, wat boodschapjes doen en genieten van het weer. Het wordt als het goed is 25 graden, dus stukken beter dan in Nederland (al hoorden we dat de Elfstedentocht toch niet doorgaat, wat jammer is voor de liefhebbers, maar fijner is voor jullie die niet zo van de vrieskou houden).

Nou volgens mij hebben we jullie overspoeld met ons verhaal, dus zullen eens gaan stoppen. Proberen snel weer wat te posten

.

Byebye,

Marlieke en Sanne

Dag van vertrek! deel 2

Hier ook al wat zenuwen ;) Nog een uur en dan zit ik in de auto onderweg naar schiphol!

Ik had nog ruimte over in mijn koffer maar zat helaas over de limiet van 23 kg! Wat dingetjes eruit gehaald en nu is het als het goed is exact 23.0 kg ;) Wel lang zitten dubben: moet dit nu wel of niet mee, en dat dan? En als ik dit eruit haal, kan dat wel mee... En dat de hele dag lang ;)

Eergisteravond nog een goed feestje gevierd met familie en uit eten geweest!

Een lange reis voor de boeg, ik hoop dat we wat kunnen slapen en de jetlag straks meevalt.

Die traantjes die in Etten-leur al werden weggepinkt, kon ik hier ook al wegpinken ;) Ik heb al extra tissues ingepakt haha! Niet omdat ik er geen zin in heb (want dat heb ik zeker!)maar omdat 4 maanden familie en vrienden missen best lang is en afscheid nemen nooit zo leuk is.

Groetjes

Marlieke

De dag van vertrek!

Hoi allemaal!

Nog even snel een berichtje op de dag van vertrek. Vandaag is het dan eindelijk zover: we gaan vertrekken naar Australië

. Een lange vlucht voor de boeg en daarna (hopelijk, maar ga ik zeker vanuit) een leuke stage en een prachtige reis die het dat allemaal waard maakt;) Jeetje wat is dit spannend allemaal zeg.

De laatste voorbereidingen zijn getroffen, dit weekend nog gaan stappen met de guys en gisteren nog uit eten met Tom, Lotte, Koen, paps en mams waar de laatste speeches werden gegeven en (ja ik zag het wel hoor Koen) nog een traantje werd weggepinkt

.

Ook dit weekend nog de laatste (of eigenlijk nog best veel) dingen in de koffer geduwd en met wat geregel en flink wat geprop, zit de koffer uiteindelijk vol (22,5kg dus precies genoeg ruimte en hij kon zelfs nog dicht..). Ik ben er dan ook helemaal klaar voor! Nog een paar uurtjes, dan kan de reis beginnen en gaan we naar Schiphol. Daar nog wat eten en dan hop samen met Marlieke het vliegtuig in, op naar het (ik wil jullie helemaal niet jaloers maken hoor) warme Australië, waar we als het goed is worden opgewacht door een nichtje van mijn vader.

Ik wilde nog even iedereen bedanken voor de lieve mailtjes, smsjes en watch appjes!
Tot over een paar maandjes!

Liefs,
Sanne